-
“NO NIC GEN: Gen เราไม่เอาบุหรี่ไฟฟ้า” รุ่นที่ 1สถานการณ์บุหรี่ไฟฟ้าในประเทศไทยน่าเป็นห่วงอย่างมาก ถือเป็นภัยคุกคามใหม่ในเด็กและเยาวชน ขณะนี้เด็กและเยาวชนไทยสูบบุหรี่ไฟฟ้าเพิ่มขึ้น จากผลการสำรวจพฤติกรรมสูบบุหรี่ไฟฟ้าของเยาวชนไทย 61,688 คน เมื่อวันที่ 25 เม.ย.-6 มิ.ย. ปี 2566 ของกรมสนับสนุนบริการสุขภาพ พบเยาวชนสูบบุหรี่ไฟฟ้า 9.1% ส่วนใหญ่ถูกเพื่อนชักชวนให้สูบ 92.2% สอดคล้องกับผลสำรวจเด็กและเยาวชนในศูนย์ฝึกอบรมเด็กและเยาวชนและสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน 39 แห่งทั่วประเทศ เมื่อเดือน พ.ค. ปี 2566 พบ 95.4 % เคยสูบบุหรี่มวน และ 79.3% เคยสูบบุหรี่ไฟฟ้า โดยเริ่มใช้บุหรี่มวนเป็นสารเสพติดชนิดแรก 80.7% ในจำนวนนี้พัฒนาไปสู่การใช้ยาเสพติดชนิดอื่น76% ทั้งนี้ เด็กนักเรียนส่วนใหญ่มีความเชื่อที่ผิดเกี่ยวกับบุหรี่ไฟฟ้าว่าบุหรี่ไฟฟ้าไม่อันตราย ไม่เสพติด ซึ่งเป็นความเข้าใจที่ไม่ถูกต้อง เพราะมีหลักฐานยืนยันว่าบุหรี่ไฟฟ้ามีนิโคตินเป็นสารเสพติดรุนแรง มีสารก่อมะเร็ง ส่งผลเสียต่ออวัยวะต่างๆ ทั้งปอด ทำให้เกิดปอดอักเสบเฉียบพลัน หัวใจและหลอดเลือด ทำลายพัฒนาการของสมองเด็กและทารกในครรภ์ รวมถึงเป็นอันตรายต่อคนรอบข้างที่ไม่สูบด้วยเช่นกัน การสูบบุหรี่ไฟฟ้าพบว่า 10 คน จะมี 7 คน ติดไปจนตาย หรือไปเลิกตอนตาย ซึ่งบุหรี่ไฟฟ้าติดมากกว่าบุหรี่ธรรมดา โดย 70% เลิกไม่ได้ จะเกิดประชากรติดสิ่งเสพติดรุ่นใหม่ โดยสาระสำคัญของแถลงการณ์องค์การอนามัยโลกระบุว่า ตลาดของบุหรี่ไฟฟ้าเติบโตขึ้นมากตั้งแต่ ปี 2561 บุหรี่ไฟฟ้ามีมากถึง 550,000 รูปแบบ มีรสชาติที่ดึงดูดเด็กมากกว่า 16,000 รสชาติ โดยพอตแบบใช้แล้วทิ้งเป็นที่นิยมในกลุ่มเด็กและวัยรุ่นเติบโตขึ้นถึง 116% บุหรี่ไฟฟ้ารูปแบบใหม่ออกแบบให้มีปริมาณนิโคตินสูง ราคาถูก เข้าถึงง่าย โดยเยาวชนที่สูบบุหรี่ไฟฟ้า 56-64% บอกว่า “ตนเองติดบุหรี่ไฟฟ้า” ทั้งที่บุหรี่ไฟฟ้ายังไม่ได้รับการพิสูจน์ว่ามีประสิทธิภาพในการเลิกบุหรี่ และอาจนำไปสู่การติดนิโคตินอย่างต่อเนื่อง โดยบุหรี่ไฟฟ้ามักจะทำการตลาดผ่าน social media และ influencer ทำให้แพร่หลายในกลุ่มวัยรุ่น องค์การอนามัยโลกจึงได้ส่งสัญญาณให้ทุกประเทศเฝ้าระวังสถานการณ์การบริโภคบุหรี่ไฟฟ้าแบบเรียลไทม์ มีมาตรการห้ามการโฆษณา ส่งเสริมการขายทุกรูปแบบ ทุกช่องทาง รวมทั้งออนไลน์ โดยกลยุทธ์หลักของบุหรี่ไฟฟ้าจะมุ่งเป้าที่เด็กและเยาวชน มีการจัดทำรูปแบบบุหรี่ไฟฟ้าทั้งแบบการ์ตูน กล่องนม เพื่อปลูกฝังให้เด็กคิดว่า สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องธรรมดา ทั่วไป เป็นของเล่น สะสม มีมานานแล้ว และเด็กจะซึมซับโดยไม่รู้ตัว ทั้งนี้ การตลาดต่อไปในอนาคตจะลงไปในเด็กมากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งรูปแบบของบุหรี่ไฟฟ้ามีนิโคตินที่เป็นอันตรายมากกว่าบุหรี่มวน เพราะบุหรี่มวนมีการจำกัดปริมาณนิโคตินต่อมวน แต่บุหรี่ไฟฟ้าสามารถเติมนิโคตินได้ตลอดเวลา จึงเป็นปัญหาสำคัญมากที่สังคมจะต้องร่วมกันจัดการปัญหานี้อย่างตื่นรู้ไปพร้อมๆกัน ประเด็นสำคัญของการจัดการบุหรี่ไฟฟ้า คือต้องปรับรูปแบบการแก้ปัญหา ทั้งการให้ความรู้และปรับการรณรงค์ให้ตรงเป้าหมายที่เป็นกลุ่มเยาวชน ส่งเสริมทักษะและความรอบรู้ทางสุขภาพด้านการควบคุมยาสูบที่เหมาะสมเข้าถึงทุกกลุ่มเป้าหมาย โดยเฉพาะทักษะการปฏิเสธบุหรี่/บุหรี่ไฟฟ้าในกลุ่มเด็กและเยาวชน มาตรการทั้งหมดนี้ เพื่อสร้างสังคมปลอดบุหรี่ไฟฟ้า ปลอดนิโคติน ทุกคนมีสิทธิ์ได้รับอากาศสะอาดไร้ควันบุหรี่อย่างแท้จริง ดังนั้น ภารกิจ “NO […]
-
เปิดปัจฉิมนิเทศว่าที่บัณฑิตสัตวแพทย์ มข.รุ่นที่ 32 พร้อมปฏิบัติหน้าที่เมื่อวันพุธที่ 20 มีนาคม 2567 นายสัตวแพทย์ ปราโมทย์ ตาฬวัฒน์ นายกสัตวแพทยสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ (ที่ 5 จากขวา) พร้อมด้วย นายสัตวแพทย์วีระเดช โพธาคณาพงศ์ คณะกรรมการบริหารสัตวแพทยสมาคมฯ(ที่ 6 จากขวา) ร่วมด้วย ผศ.น.สพ.ดร.คณิต ชูคันหอม รองคณบดีฝ่ายแผนและพัฒนานักศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น (ที่ 5 จากซ้าย) และสัตวแพทย์ผู้เชี่ยวชาญจากสัตวแพทยสภา สมาคมสัตวแพทย์ผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์แห่งประเทศไทย (VPAT) และสมาคมศิษย์เก่าคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ร่วมบรรยายพิเศษ ในโครงการ “ปัจฉิมนิเทศว่าที่บัณฑิตสัตวแพทย์ มข.รุ่นที่ 32” ประจำปีการศึกษา 2566 ให้กับว่าที่บัณฑิตสัตวแพทย์ คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้รับทราบถึงบทบาทและหน้าที่ ในการพัฒนาวิชาชีพสัตวแพทย์ ตลอดจนตระหนักถึงการปฏิบัติหน้าที่ของการเป็นสัตวแพทย์ที่ดีหลังสำเร็จการศึกษา ณ ห้องราชสีห์ คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น มีว่าที่บัณฑิตสัตวแพทย์ จำนวนทั้งสิ้น 77 คน ผศ.น.สพ.ดร.คณิต ชูคันหอม รองคณบดีฝ่ายแผนและพัฒนานักศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น (ขวา) มอบของที่ระลึกแก่นายสัตวแพทย์ปราโมทย์ ตาฬวัฒน์ นายกสัตวแพทยสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และนายสัตวแพทย์วีระเดช โพธาคณาพงศ์ กรรมการบริหารสัตวแพทยสมาคมฯ ในโอกาสร่วมบรรยายในโครงการปัจฉิมนิเทศว่าที่บัณฑิตสัตวแพทย์ ม.ข.รุ่นที่ 32 ประจำปีการศึกษา 2566 ณ ห้องราชสีห์ คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น